Stopa grecka, egipska i rzymska – czym się różnią?

Stopa grecka, egipska i rzymska – czym się różnią?

Stopa każdego człowieka składa się z 26 kości, 33 stawów i 107 więzadeł. Oczywiście w związku z tym, że każdy z nas jest inny i w przypadku tych liczb czasem zdarzają się różnice. Z założenia wszystkie stopy są zbudowane bardzo podobnie. Jednak już często na pierwszy rzut oka można zauważyć, że nasze stopy różnią się od stóp naszych znajomych, rodzeństwa czy rodziców. Łatwo wyróżnić trzy rodzaje budowy stóp tzw. stopę grecką, rzymską i egipską.

 

Czym się różnią?

 

Stopa grecka

 

U osób z tzw. grecką stopą widocznie wyróżnia się najdłuższy, drugi palec. Palec ten nazywany jest palcem Mortona i był on charakterystyczny dla starożytnych Greków. W starożytności był uważany przez nich za oznakę inteligencji lub arystokratyczne pochodzenie. Wiele starożytnych rzeźb charakteryzuje się właśnie takim palcem.

 

Co ciekawe tego typu budowa stopy występuje zaledwie u jednej piątej całej populacji. To co jest charakterystyczne dla tego typu budowy stopy to fakt, że wystający palec bardzo często powoduje uciskanie obuwia, a co za tym idzie odciski i zniekształcenia. Powodem tego typu problemem najczęściej jest źle dobrane obuwie lub nieprawidłowa motoryka chodu. Jak zidentyfikować czy wszystko w porządku z moją grecka stopą? Tak naprawdę bardzo łatwo. Jeśli zauważysz, że Twój palec zaczerwienienie lub odczuwasz jego ból powinieneś skontaktować się ze spacjalistą, który doradzi w jaki sposób zniwelować zagrożenia i rozwój problemów.

 

Przy tego rodzaju stopy bardzo istotny jest także wybór odpowiedniego obuwia. Najlepiej wybierać buty, które charakteryzują się szerokim noskiem i wąskim obcasem. Z kolei jeśli deformacja stopy nie jest jeszcze utrwalona warto regularnie wykonywać ćwiczenia rozciągające, które opóźniają pojawienie się kolejnych zmian. Kiedy deformacja jest już utrwalona stosuje się leczenie operacyjne, które polega na pozbyciu się powierzchni stawowej, która uległa zmianom chorobowym i zastąpienie jej implantem.

 

Stopa egipska

 

Ten rodzaj stopy nazywany jest także stopą spadzistą, która charakteryzuje się najdłuższym pierwszym palcem. Pozostałe palce ustawione są w linii prostej, która jest dość mocno nachylona. Taka budowa stopy sprawia wrażenie smukłej i dość długiej. Stopa egipska występuje u ponad połowy społeczeństwa. Osoby, których stopy zbudowane są jak stopa egipska przy poruszaniu się najbardziej obciążają śródstopie i największy palec. Problemy, na które skarżą się osoby o egipskich stopach to bardzo często powszechnie rozpoznawalne halluksy. Oczywiście nie sama budowa stopy powoduje powstawanie tego typu problemów. Znacznie częściej skarżą się na nie kobiety, a z kolei czynniki, które zwiększają ryzyko ich występowanie to m.in. występowanie tego schorzenia w rodzinie, płaskostopie, reumatoidalne zapalenie stawów, koślawość kolan czy noszenie obuwia z wąskimi noskami.

 

Co zrobić w przypadku zauważenia deformacji stóp? Oczywiście w pierwszej kolejności należy skontaktować się ze specjalistą. W dalszej kolejności często stosuje się leczenie zachowawcze – ortezy, wkładki, spersonalizowane obuwie, leczenie przeciwzapalne oraz różnorodne ćwiczenia, które zalecił lekarz lub fizjoterapeuta. W niektórych przypadkach, w których leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych rezultatów stosuje się leczenie operacyjne.

 

Stopa rzymska

 

Występuje najrzadziej, bo u 10% populacji i często nazywana jest stopą polinezyjską. Charakteryzuje się tym, że I, II i III palec są niemal tej samej długości, przy czym IV i V są już znacznie krótszej długości. Taka budowa powoduje, że stopa znosi znacznie większe obciążenie i długotrwały brak ruchu. W związku z tym rozkład ciężaru w stopie rzymskiej, w porównaniu do pozostałych rodzajów, jest najbardziej korzystny. W związku z tym u osób których stopy mają tzw. rzymską budowę nie obserwuje się właściwie żadnych schorzeń.

 

A jak wyglądają Twoje stopy? Warto przyglądać się im całkiem często, ponieważ mogą zasygnalizować nam nie tylko o problemach bezpośrednio z nimi związanymi, ale także te związane z całym organizmem.